Elektrische treinstellen (EMU) - Groot-Brittannië: boeken

British Railways Electric Multiple Units to 1975

Dit uitgebreide naslagwerk bevat gegevens over alle elektrische treinstellen voor de hoofdlijnen die tot 1975 zijn gebouwd, inclusief alle treinstellen die eerder door de afzonderlijke bedrijven vóór de nationalisatie zijn gebouwd, evenals de treinstellen die onder British Rail zijn gebouwd.
Het boek behandelt alle treinstellen die hun levensduur hebben bereikt en eindigt met de Class 312-eenheden, oudere eenheden en herbouwde rijtuigen (waaronder alle Gatwick Express-eenheden) en de PEP-prototype-sets.

Het boek geeft voor elke klasse dezelfde gegevens, waaronder prestaties, afmetingen, capaciteit, nummerreeksen, enz. Elk type wordt gedetailleerd beschreven met informatie over de constructie, technische specificaties, ingebruikname, uitfasering en uiteindelijke bestemming.
Aanvullende hoofdstukken beschrijven de samenstelling van de treinstellen, samen met de individuele geschiedenis van elk voertuig, inclusief een vermelding van de depottoewijzing tijdens de diensttijd. Alle informatie wordt vergezeld door een schematische tekening van elke klasse en er is een interessante selectie begeleidende foto's die de grote verscheidenheid aan elektrische treinstellen laten zien die gebouwd zijn van het einde van de 19e eeuw tot 1975.

Specificaties

Class 442s: The Wessex Electrics

De Class 442-treinstellen, die eind jaren tachtig voor het eerst werden geïntroduceerd, waren ongeëvenaard in de wereld van elektrische treinstellen van de Southern Region. Deze stijlvolle en gestroomlijnde treinen waren de eerste elektrische treinstellen die een snelheid van 160 km/U konden bereiken. Na jarenlang gereisd te hebben met de oude, ouderwetse treinstellen van de Southern Region, die grotendeels nog stamden uit het stoomtijdperk, moet de ervaring van een ritje in één van de 442's ongelooflijk zijn geweest.

De locomotieven van deze klasse waren in dienst bij verschillende spoorwegmaatschappijen, waaronder South West Trains, Southern en South Western Railway. Door de komst van COVID-19 en de bezuinigingen op het spoorvervoer in het hele land, kwamen de Class 442-locomotieven na 35 jaar dienst op de nominatie om te worden uitgefaseerd.

Dit boek is een fotografisch eerbetoon met meer dan 200 afbeeldingen aan wat verreweg de beste elektrische locomotief was die ooit op de geëlektrificeerde lijnen van de Southern Region heeft gereden.

Specificaties

Electrostar EMUs

Electrostar is de verzamelnaam voor de enorm succesvolle serie elektrische treinstellen die Bombardier in zijn fabriek in Derby produceerde. Er zijn zeven verschillende series geweest die onder de Electrostar-paraplu vielen, die allemaal voornamelijk in het zuidoosten van het land actief waren.
Het eerste exemplaar werd in 1999 geleverd ter vervanging van de Class 302-treinstellen op de route Londen, Tilbury & Southend. In de daaropvolgende achttien jaar werden in totaal 480 treinstellen geproduceerd voor diverse vervoerders.

De verschillende klassen zijn allemaal geconfigureerd voor hun specifieke routes, waarbij de meeste een standaard trein van vier rijtuigen vormen, hoewel sommige van de latere exemplaren van de Klasse 377 als trein van vijf rijtuigen werden geleverd.
De Class 376-eenheden zijn eenheden met een hoge dichtheid en waren de enige leden van de Electrostar-familie die zonder doorgangsdeuren aan de voorzijde werden geleverd.

De nieuwe treinstellen werden geïntroduceerd om de oudere treinstellen met klapdeuren, die destijds veel in het zuidoosten in gebruik waren, te vervangen. Sommige typen zijn ook uitgerust voor gebruik met wisselstroom en zijn te zien in treinen tot in Peterborough op de East Coast Main Line en in Milton Keynes op de West Coast Main Line.
Het ontwerp werd ook gebruikt voor een exportorder, waarbij 24 sets werden ingezet door Gautrain in Zuid-Afrika.

De gehele vloot is vandaag de dag nog steeds in gebruik, en dit boek beoogt de verschillende klassen in hun dagelijkse praktijk te laten zien.

Specificaties

EMUs - A History

Na de nationalisatie in 1948 bouwde British Railways een enorm aantal elektrische treinstellen voor voorstads- en korte/middellangeafstandstreinen, aanvankelijk volgens een ontwerp van vóór de nationalisatie. In 1954 werd het type Standard Mark 1 geïntroduceerd, maar dit was eind jaren zestig al verouderd.
Er waren meer elektrische treinstellen nodig om de verouderde treinstellen van vóór de nationalisatie, die nog steeds in gebruik waren, te vervangen en om de geplande nieuwe elektrificatietrajecten te ondersteunen. Het resultaat was een volledig nieuwe start qua ontwerp met het 4-PEP-ontwerp van Southern Regions uit 1971, waaruit verschillende zeer succesvolle treinklassen voortkwamen - de tweede generatie. Deze treinstellen van de tweede generatie worden tegenwoordig op een groot aantal trajecten ingezet.

Aan het begin van de jaren negentig hing er verandering in de lucht. De voormalige werkplaatsen van British Railways, die al onder British Rail Engineering Limited vielen, zouden worden verkocht en de privatisering van het gehele BR-netwerk dreigde. Voordat BREL door ABB werd overgenomen, produceerden ze in 1991 de eerste trein van het Networker-type - in feite de eerste van de derde generatie elektrische treinstellen.
Vanaf dat moment werd de Networker niet alleen in grote aantallen geproduceerd, maar brachten ook veel andere particuliere bedrijven een verscheidenheid aan eigen standaardontwerpen op de markt, zoals de Electrostar, Juniper of Desiro, en sommige die geen afgeleide modellen voortbrachten, zoals de Class 323 van Hunslet.

Specificaties

Second Generation EMUs

Al vier decennia lang is de term 'tweede generatie elektrische treinstellen' een begrip in de spoorwegindustrie. Het begin hiervan werd ingeluid met de introductie van de British Rail (BR) Class 313 in 1976/77, wat een transformatief tijdperk inluidde.
Deze treinstellen, uitgerust met zowel een pantograaf (25 kV wisselstroom) als een stroomafnemer (750 V gelijkstroom, 'derde rail'), blijven de forensenroutes ten noorden van Londen en de kustdiensten van Sussex bedienen.
Naarmate meer regio's profiteren van elektrificatie, geven spoorwegmaatschappijen steeds vaker de voorkeur aan elektrische treinstellen, wat een cruciale verschuiving in de technologie van passagierstreinen weerspiegelt.

De evolutie van de elektrificatie in het nu geprivatiseerde spoorwegnet heeft geleid tot de ingebruikname van meer dan veertig verschillende typen elektrische treinstellen (EMU's), die geleidelijk de dieseltreinstellen (DMU's) hebben vervangen. Dit uitgebreide boek beschrijft nauwgezet alle EMU-typen in het Verenigd Koninkrijk en biedt inzicht in het geëlektrificeerde spoorwegnet van het land.

Specificaties