NASA Apollo programma - LEM: boeken - historie en techniek

Lunar Module - LM 10 thru LM 14 - Vehicle Familiarization Manual

Deze handleiding voor het vertrouwd raken met de maanlander, oorspronkelijk gemaakt in 1969 door hoofdaannemer Grumman voor NASA, was verplichte lectuur voor Apollo-astronauten, aannemers en NASA-ondersteunend personeel.
Deze versie van de handleiding beschrijft de zogenaamde ELM, oftewel Extended Lunar Modules, ontworpen voor de Apollo 15-17 missies en de nooit uitgevoerde Apollo 18 en 19.

De ELM ontstond als onderdeel van NASA's inspanningen om het wetenschappelijk onderzoek naar de maan en haar geologie te verbeteren. Daarvoor waren langere verblijven op het maanoppervlak nodig. Om dit mogelijk te maken, ondergingen de maanlanders LM 10 tot en met LM 14 diverse aanpassingen om hun laadvermogen te vergroten en grotere monsters naar de aarde te kunnen terugbrengen.
Er waren meer dan veertig belangrijke wijzigingen gepland, waaronder het vergroten van de brandstof- en oxidatietanks op zowel de stijg- als de daaltrap, het verlengen van de straalpijp van de daalmotor om de efficiëntie te verbeteren en meer vermogen te leveren, en het vergroten van de capaciteit voor zuurstof en water.
Sommige aanpassingen, zoals het toevoegen van zonnecellen en bijbehorende batterijen om een verblijf aan de oppervlakte van maximaal 72 uur mogelijk te maken, bleken te moeilijk gezien het tijdschema van het programma.

Uiteindelijk werd de maximale verblijfsduur op de maan beperkt tot 54 uur. De verlengde maanlander (ELM) woog tot 36.500 pond, vergeleken met 32.000 pond voor eerdere versies. Dankzij de grotere laadcapaciteit kon de ELM het 463 pond zware Lunar Roving Vehicle (LRV) en andere wetenschappelijke apparatuur meenemen. De LRV vergrootte het bereik van de astronauten en hun vermogen om monsters te verzamelen aanzienlijk.

Het is nooit gemakkelijk geweest om een exemplaar van deze tekst te vinden, omdat exemplaren nooit beschikbaar werden gesteld aan het grote publiek - tot nu toe. Deze herdruk bevat de volledige originele tekst en tekeningen.

Specificaties

NASA Apollo - Lunar Roving Vehicle - Operations Handbook

De Lunar Roving Vehicle (LRV), ontwikkeld in slechts 17 maanden en voor een bedrag van 38 miljoen dollar, vergrootte het verkenningsbereik van de astronauten aan boord van Apollo 15, 16 en 17 aanzienlijk. De LRV was ontworpen om te functioneren in het vacuüm met lage zwaartekracht op de maan en had een ingenieus ontwerp waardoor hij kon worden opgevouwen en opgeborgen in de maanlander. Vervolgens werd hij uitgepakt met behulp van een systeem van katrollen en remhaspels.

Om veiligheidsredenen reden astronauten nooit met de LRV verder van de maanlander dan ze veilig te voet konden afleggen in het onwaarschijnlijke geval dat de rover zou uitvallen. Tijdens elk van de driedaagse missies waarbij de LRV werd ingezet, werd deze dagelijks voor drie trajecten gebruikt. De langste rit was tijdens Apollo 17, toen er 20.1 km mee werd gereden, en in totaal legde de LRV 35.9 km af tijdens die missie.

De totale afstand die de drie LRV's samen aflegden, bedroeg 90.4 km. Vrijwel de hele reis verliep zonder incidenten, hoewel er bij Apollo 16 en 17 wel wat stofoverlast ontstond door schade aan de spatbordverlengingen.
Harrison Schmitt van Apollo 17 prees het ontwerp en de werking van het voertuig en zei: "...the Lunar Rover proved to be the reliable, safe and flexible lunar exploration vehicle we expected it to be."

Oorspronkelijk gemaakt voor de astronauten door hoofdaannemer Boeing, beschrijft dit handboek voor de bediening van de Lunar Roving Vehicle (LRV) de LRV en zijn systemen, en geeft het details over de inzet- en rijprocedures. Het beschrijft ook de LRV voor zwaartekrachtomstandigheden van 1G, die gebruikt werd om astronauten op aarde te trainen. Een uitgebreide bijlage bevat prestatiegegevens en andere informatie.

Specificaties

NASA Apollo - Operations Handbook - Extra Vehicular Mobility Unit (Spacesuit)

De A7L- en A7LB-ruimtepakken, het resultaat van achttien jaar ontwerp en onderzoek, werden gebruikt tijdens de Apollo-, Skylab- en Apollo-Soyuz-missies. De A7L, ontworpen door International Latex Corporation (ILC) in Dover en voorzien van een levensondersteunend rugzakje van Hamilton Standard, bestond uit een watergekoeld onderpak, een blauwe, drukbestendige binnenlaag en een stevige witte nylon buitenlaag. Na de rampzalige Apollo I-brand produceerde ILC een versie met beta-stof, die brandwerend is tot 650 graden Celsius.

Tijdens Apollo werden twee basisversies van het ruimtepak gebruikt: een EV A7L-configuratie voor de piloot van de commandomodule (CMP), die bescherming bood tegen lage druk en brand, evenals bescherming tijdens ruimtewandelingen (EVA's), en de EV A7L PGA-configuratie, die extra bescherming bood tegen de omstandigheden op het maanoppervlak. Apollo 7-14 gebruikte het A7L-ontwerp, dat zes uur primaire en dertig minuten noodlevensondersteuning bood. De langere missies 15, 16 en 17 maakten gebruik van het A7LB-pak, dat de primaire levensondersteuning met een uur verlengde en ook extra gewrichten had om de bediening van het maanvoertuig te vergemakkelijken. CMP's droegen tijdens deze missies op A7LB gebaseerde H-serie A7L-pakken, omdat ze ruimtewandelingen moesten uitvoeren om film uit de wetenschappelijke instrumentenmodule te halen. Gemodificeerde A7LB-pakken werden ook gebruikt tijdens zowel Skylab als Apollo-Soyuz.

Dit handboek, dat in 1968 door NASA werd ontwikkeld en in 1971 werd herzien voor de Apollo 15-, 16- en 17-missies, beschrijft de extravehiculaire mobiliteitseenheid, de subsystemen, accessoires en werking ervan, evenals noodprocedures. Oorspronkelijk uitgegeven in twee delen door NASA, combineert deze versie beide delen in één boek.

Specificaties

LEM - Lunar Excursion Module - First Manned Lunar Landing Familiarization Manual

De Apollo Lunar Excursion Module (of kortweg "LEM"), ontworpen door de briljante Tom Kelly van Grumman, was een triomf van doelgerichte techniek. In de zes jaar tussen 1962 en 1968, van de tekentafel tot de eerste vlucht, werden talloze uitdagingen op het gebied van gewicht, betrouwbaarheid en veiligheid overwonnen. Het uiteindelijke ontwerp, de Lunar Module of kortweg "LM", had kleine raampjes in plaats van grote patrijspoorten, vier poten in plaats van vijf en, het meest bekend, geen stoelen, maar vertrouwde in plaats daarvan op de benen van de astronauten om een landing op de maan op te vangen.

Tien maanlanders (LM's) bereikten de ruimte, waaronder drie die werden gebruikt voor ontwikkelings- en testmissies en zes die op de maan landden. Een zevende redde de bemanning van Apollo 13 toen de commandomodule van die missie een catastrofale storing kreeg. Deze LEM Familiarization Manual, oorspronkelijk gemaakt voor NASA door Grumman in 1964, biedt een operationele beschrijving van alle subsystemen en belangrijke componenten van de maanlander. Het bevat hoofdstukken over de LEM-missie, de structuur van het ruimtevaartuig, operationele subsystemen, voorbereidingen op de lancering en grondapparatuur.

Specificaties

NASA Apollo Spacecraft - Lunar Excursion Module - News Reference

De Apollo Spacecraft News Reference (LEM), oorspronkelijk ontwikkeld in 1971 door NASA-aannemer Grumman, was bedoeld om leden van de media, de overheid en aannemers uit de particuliere sector te informeren over één van de meest ambitieuze projecten uit de geschiedenis. In het boek vindt U algemene informatie over het Apollo-programma en een gedetailleerde beschrijving van de Lunar Excursion Module en de procedures en uitrusting voor ruimtereizen van de bemanning. (Er is ook een aanvullend boek beschikbaar dat zich richt op de Command Module.)

Talloze foto's en tekeningen begeleiden de gemakkelijk te begrijpen tekst. De hoofdstukken omvatten: Inleiding, Missiebeschrijving, Apollo-ruimtevaartuig, Maanlander, Persoonlijke uitrusting van de bemanning, Omgevingscontrole, Bediening en displays, Begeleiding, Navigatie en besturing, Hoofdaandrijving, Reactiebesturing, Elektrische energie, Communicatie, Instrumentatie, Verlichting, Draagbaar levensondersteuningssysteem, Biografieën, Grumman Aircraft Corp., Korte geschiedenis van de maanlander, Productie van de maanlander, Woordenlijst, Aannemers, De maan (hoofdstuk geschreven door Richard C. Hoagland), Index en het boekje over de anatomie van de maanlander (herdrukt in zwart-wit).

Het boek bevat ook een fascinerend hoofdstuk over "LM Derivatives", waarin wordt getoond hoe varianten van de LM gebouwd en ingezet hadden kunnen worden ter ondersteuning van een breed scala aan missies.

Hoewel het wellicht één van de meest complete studies is van de systemen en technologie die de maanlanding mogelijk maakten, is het nooit gemakkelijk geweest om exemplaren van dit boek te vinden, omdat het nooit op grote schaal is verspreid - tot nu toe.
Deze herdruk is van een editie met een missie vergelijkbaar met Apollo 15, 16 of 17, waarbij astronauten drie zeven uur durende ruimtewandelingen (EVA's) uitvoeren met behulp van de Lunar Roving Vehicle. Het bevat alle originele tekst, tekeningen en foto's. Het is een fantastisch naslagwerk voor de ruimtevaartliefhebber, gids, techniekfanaat of iedereen die zich ooit heeft afgevraagd hoe ruimtevaart eruitziet. "How'd they do that!"

Specificaties

Projekt Apollo - Die Mondlandungen (Raumfahrt-Bibliothek)

"Project Apollo" is gewijd aan wat waarschijnlijk het meest ambitieuze ruimteproject aller tijden is: de bemande landing op de maan. De draagraket en het transportsysteem waren inmiddels ontwikkeld, maar de daadwerkelijke test stond nu op het punt van beginnen.
In juli 1969 zette een mens voor het eerst voet op een ander hemellichaam. Dit deel van de Space Library behandelt deze spannende jaren van 1969 tot de laatste bemande vlucht naar de maan in december 1972. Een zeer boeiende reis door de tijd, vol tegenslagen en tegelijkertijd vol grenzeloos optimisme.

Specificaties